Hersenenveroudering bij Hispanics: NIH investeert circa 16 miljoen dollar in onderzoek

Decennialang is het meeste van wat we weten over hersenveroudering geleerd van een blanke bevolking. Maar schattingen wijzen uit dat ongeveer 13% van de Latino's van 65 jaar en ouder in de VS leeft met de ziekte van Alzheimer of een andere vorm van dementie, een hoger percentage dan bij niet-Spaanse blanken (ongeveer 10%), en het levenslange risico is bij hen ongeveer 50% hoger. De oorzaken zijn onduidelijk. De NIH is van mening dat het tijd is om deze diepgaand te onderzoeken. Als gevolg hiervan is een subsidie van ongeveer 15,85 miljoen dollar toegekend aan UC Davis Health en UC San Diego om ongeveer 1.800 Latino-volwassenen gedurende ongeveer 12 jaar te volgen. Dit is een van de meest uitgebreide onderzoeken ter wereld naar hersenveroudering in deze populatie en zal naar verwachting een model worden voor toekomstig verouderingsonderzoek. Belangrijk om op te merken: dit is een onderzoek dat net begint, geen resultaat.

Het probleem: het meeste verouderingsonderzoek wordt gedaan bij een blanke bevolking

Decennialang is het meeste belangrijke onderzoek naar de ziekte van Alzheimer, Parkinson en cognitieve achteruitgang uitgevoerd bij een blanke Amerikaanse of Europese bevolking. De redenen:

• Toegang tot onderzoeksklinieken: Latino's in de VS nemen minder vaak deel aan onderzoeken, om redenen van vertrouwen, taal, verzekering en locatie
• Vooroordelen bij wervers: Onderzoekers geven de voorkeur aan goed gedocumenteerde populaties
• Communicatiebarrières: Enquêtevragenlijsten alleen in het Engels
• Geschiedenis van wantrouwen: Minderheidsgemeenschappen herinneren zich eerdere misstanden (Tuskegee enz.)

Het resultaat: Medicijnen en diagnostische benaderingen zijn ontwikkeld voor één populatie en toegepast op iedereen, zelfs als de biologie anders is.

Waarom ontwikkelen Latino's meer dementie?

De hogere percentages bij Latino's komen door complexe redenen:

1. Hogere diabetespercentages: Ongeveer 17% bij Hispanics versus ongeveer 8% bij niet-Spaanse blanken (CDC-gegevens). Diabetes is een bewezen risicofactor voor dementie
2. Obesitas: Ongeveer 44,8% bij Hispanics versus ongeveer 42,2% bij blanken, een relatief klein maar consistent verschil
3. Beperkte toegang tot gezondheidszorg: Het percentage onverzekerden onder Hispanics is twee tot drie keer hoger dan onder blanken
4. Lager gemiddeld opleidingsniveau: Elk extra jaar opleiding voegt hersentolerantie toe
5. Gemengde genetica: Latino's dragen diverse genetische combinaties die verouderingsroutes kunnen beïnvloeden
6. Chronische sociaaleconomische stress: Velen leven in vervuilde omgevingen, met constante financiële stress

Het experiment: ongeveer 12 jaar, ongeveer 1.800 deelnemers

Het onderzoek, onder leiding van prof. Charles DeCarli van UC Davis en prof. Hector Gonzalez van UC San Diego, omvat:

• Ongeveer 1.800 Latino-deelnemers (het onderzoeksbericht vermeldt geen specifieke leeftijdsgrens)
• Ongeveer 12 jaar follow-up
• Herhaalde MRI-scans
• Bloedonderzoek naar biologische markers van dementie
• Cognitieve beoordelingen
• Verzameling van informatie over levensstijl, voeding, lichaamsbeweging en stress

Het team zal de meest uitgebreide database ter wereld over hersenveroudering bij Latino's opbouwen, die openstaat voor andere onderzoekers om te gebruiken. Het onderzoek bouwt voort op de Hispanic Community Health Study/Study of Latinos (HCHS/SOL), een van de grootste gezondheidsdatabases onder Latino's in de VS, en zal worden uitgevoerd in verschillende regio's zoals Miami, San Diego, Chicago en New York.

Interessante aspecten die zullen worden onderzocht

De onderzoekers hopen vragen te beantwoorden die onduidelijk zijn:

1. Werken Alzheimer-medicijnen bij Latino's? Nieuwe medicijnen zoals lecanemab zijn voornamelijk ontwikkeld bij blanke patiënten. We weten niet of ze even effectief zijn bij andere populaties
2. Welke unieke genetische varianten bestaan er? Mogelijk zijn er varianten die beschermen of riskeren
3. Hoe beïnvloeden culturele factoren? De hechte familietraditie bij Latino's kan een bescherming zijn (sociale steun) of een last (stress bij zorg)
4. Welke interventies zijn het meest effectief? Voeding, lichaamsbeweging, onderwijs, welke interventies werken in deze gemeenschap?

Model voor toekomstig onderzoek

Dit is niet de eerste in zijn soort, maar het is een van de meest uitgebreide. Als het slaagt, zal het een model zijn voor het bestuderen van andere ondervertegenwoordigde populaties:

• Afro-Amerikanen (ook met een verhoogd risico)
• Aziaten (met unieke kenmerken)
• Inheemse Amerikanen (massale ondervertegenwoordiging)
• Armoede-populaties in Europa en Australië

De verwachting: over jaren zal de geneeskunde bewegen van 'one-size-fits-all' naar geneeskunde die is aangepast aan de populatie en de patiënt.

Waarom is dit relevant voor iedereen, ook voor niet-Latino's?

Zelfs als u niet Spaans bent, zullen de bevindingen relevant zijn:

• Gedeelde genetica: Genen die beschermen bij Latino's kunnen ook bij anderen werken
• Overlappende risicofactoren: Diabetes, obesitas en stress komen bij iedereen voor
• Breder begrip: Het begrijpen van veroudering in één gemeenschap helpt om veroudering in het algemeen te begrijpen

Hoe deel te nemen?

Wie wil deelnemen en aan de criteria voldoet, kan zich inschrijven via de websites van de universiteiten. Het team zoekt een diversiteit aan regio's, leeftijden en gezondheidstoestanden (zowel gezond als met cognitieve achteruitgang). Deelname omvat kosteloze tests gedurende het onderzoek. Velen hopen dat het onderzoek zelf zal bijdragen aan hun gezondheid.

Gevolgen voor behandelingen

Als het onderzoek aan het licht brengt dat bepaalde medicijnen minder goed werken bij Latino's, zullen farmaceutische bedrijven aangepaste versies moeten ontwikkelen. Dit kan de kosten verhogen maar de resultaten verbeteren. De verwachting: sommige medicijnen gaan terug naar de tekentafel met aanpassingen.

De bottom line

Dit onderzoek is een essentiële stap in de evolutie van de geneeskunde. We naderen een tijdperk waarin 'één medicijn voor Alzheimer' niet het enige antwoord zal zijn. In plaats daarvan kunnen er verschillende benaderingen voor verschillende populaties zijn, op basis van genetica en levensstijl. In de toekomst zal een arts die zegt 'bij deze groep werkt het medicijn anders' normaal klinken. Maar om daar te komen, moet iemand het werk doen. De NIH en UC doen dat nu.