De meeste lezingen die we hier brengen, gaan over de biologische kant van een lang leven: sirtuïnen, mitochondriën, Yamanaka-factoren, NAD. Deze video neemt ons mee naar een heel andere, en even essentiële, invalshoek. Helen Hirsch Spence, oprichter van de organisatie Top Sixty Over Sixty, betreedt het podium van TEDxKanata en presenteert een argument dat verrassend kan zijn: voordat we achter de molecuul aanrennen die de veroudering van cellen stopt, is het goed om te kijken naar het verhaal dat we onszelf vertellen over veroudering, want dat verhaal, zoals onderzoek in de sociale psychologie laat zien, heeft daadwerkelijk invloed op het lichaam. Een longevity mindset is geen leuk idee voor persoonlijke ontwikkeling, het is een variabele die in het laboratorium wordt gemeten en verband houdt met echte gezondheidsresultaten.
Waar de video over gaat
Spence opent de lezing met de simpele vraag: wat vertellen we onszelf, als samenleving en als individu, als we aan veroudering denken? Ze wijst op het fenomeen ageism, leeftijdsdiscriminatie, een van de laatste vormen van discriminatie die nog als legitiem worden beschouwd in het publieke debat. De anti-aging industrie, die jaarlijks honderden miljarden omzet, is volgens haar gebaseerd op een schadelijk denkkader: veroudering is een vijand waartegen we moeten vechten, die we moeten verbergen, die we moeten omkeren. In plaats daarvan stelt ze de term longevity mindset voor, een opvatting die erkent dat een langer leven een kans is, geen probleem. Spence bespreekt het werk van Becca Levy van de Yale University, die in langetermijnstudies aantoont dat mensen met een positieve kijk op veroudering gemiddeld 7,5 jaar langer leven dan mensen met een negatieve kijk, een groter effect dan dat van niet-roken of lichaamsbeweging. Ze vertelt hoe de verhalen die we consumeren, in films, advertenties, in de dagelijkse taal, overtuigingen in ons programmeren over wat het betekent om ouder te worden, en hoe deze overtuigingen vervolgens van invloed zijn op gezondheidspatronen, de bereidheid om hulp te zoeken, en zelfs op het herstel na medische gebeurtenissen.
Waarom je dit moet bekijken
Dit is een verplichte lezing voor wie het vakgebied van een lang leven volgt, maar merkt dat hij of zij alleen in een materialistische richting wordt meegezogen: nog een supplement, nog een molecuul, nog een test. Spence herinnert ons eraan dat veroudering een bio-psycho-sociaal fenomeen is, en dat de psychologie en sociologie van leeftijd een even centrale pijler zijn als de biologie. De lezing stelt niet voor om de wetenschap te laten varen, integendeel, ze is gebaseerd op degelijk onderzoek van vooraanstaande universiteiten, maar plaatst dit in een bredere context. Als je zelf in de middelbare leeftijd of ouder bent, of voor oudere ouders zorgt, of gewoon geïnteresseerd bent in de vraag hoe je een lang en betekenisvol leven kunt leiden, dan geven deze 15 minuten je een denkkader dat de manier waarop je naar het aantal jaren kijkt, zal veranderen. Spence is een warme en overtuigende spreekster, en de praktische aanbevelingen die ze aan het einde geeft, over hoe je leeftijdsdiscriminatie bij jezelf kunt herkennen, hoe je je taal zorgvuldig kunt kiezen, en hoe je een positief beeld van de toekomst voor jezelf kunt opbouwen, zijn direct toepasbaar.
Veel kijkplezier!
💬 תגובות (0)
היו הראשונים להגיב על המאמר.