Komórki zombie w Twoich mięśniach: dlaczego mięśnie tracą siłę z wiekiem i co można zrobić

Utrata masy mięśniowej z wiekiem (sarkopenia) jest problemem uniwersalnym. W wieku 80 lat przeciętny człowiek traci 30–50% mięśni, które miał w wieku 30 lat. Znaliśmy klasyczne przyczyny: mniej białka w diecie, mniej ćwiczeń, niski poziom hormonów. Jednak nowe badania przeprowadzone na Uniwersytecie Alabama w Birmingham (UAB) wprowadzają inny czynnik, któremu nie poświęcono jeszcze wystarczającej uwagi: komórki zombie w samym mięśniu.

Czym dokładnie są komórki zombie?

Komórki zombie, czyli oficjalnie „komórki starzejące się” (komórki starzejące się), to komórki, które przestały się dzielić z powodu pewnych uszkodzeń, ale nie umarły. Pozostają w tkance i nadal częściowo funkcjonują. Problem: wydzielają kombinację czynników zapalnych zwanych SASP (fenotyp wydzielniczy związany ze starzeniem się). Czynniki te obejmują:

• Cytokiny prozapalne (IL-6, TNF-α)
• Enzymy rozkładające tkankę łączną (MMP)
• Niezrównoważone czynniki wzrostu
• Substancje sprzyjające zwłóknieniu

Zamiast pomagać tkankom w funkcjonowaniu, uszkadzają wszystko wokół nich.

Komórki zombie w mięśniach: kim są?

Zespół UAB stwierdził, że co najmniej trzy różne typy komórek w mięśniach mogą stać się komórkami zombie:

1. Same włókna mięśniowe (miocyty). Komórki, które funkcjonują gorzej, kurczą się słabiej
2. Komórki macierzyste mięśni (komórki satelitarne). Są to komórki odpowiedzialne za regenerację po urazie lub wysiłku fizycznym. Kiedy stają się zombie, mięsień nie może się sam zregenerować
3. Progenitory fibroadipogenne (FAP). Komórki, które wiedzą, jak zamienić się w tkankę łączną lub tkankę tłuszczową. Kiedy stają się zombie, mięsień zamienia się w zwłóknienie (blizna) lub tłuszcz śródmięśniowy

Dlaczego to ma znaczenie?

Konsekwencje są wszechstronne:

• Mniejsza regeneracja po treningu. U dorosłych ćwiczenia mogą powodować przejściowe uszkodzenia, których nie da się naprawić. Dlatego postęp jest wolniejszy
• Mniejsza regeneracja po kontuzji. Złamanie lub naderwanie mięśnia regenerują się wolniej
• Zwłóknienie. Mięsień staje się „twardy”, mniej elastyczny
• Tłuszcz domięśniowy (tłuszcz domięśniowy). Zjawisko wpływające na funkcje metaboliczne, cukrzycę i niezależność
• Ogólna słabość. Zwiększa się ryzyko upadków i pogorszenia codziennego funkcjonowania

Rozwiązania (wg badań)

Zespół UAB oferuje 4 podejścia:

1. Senolityki (Senolityki)

Leki powodujące obumieranie starzejących się komórek. Istniejące (jak D+Q) wciąż nie są doskonałe (patrz ostrzeżenia w innym badaniu), ale następna generacja (jak inhibitory GPX4) zapowiada się dokładniej.

2. Senomorficy (Senomorficy)

Inne podejście: nie zabijanie starzejących się komórek, ale wyciszenie ich SASP. W tym kierunku badane są leki takie jak rapamycyna, metformina i NAD+. Zmniejszają stan zapalny bez zabijania komórek.

3. aktywność fizyczna

Najważniejsze: Regularna aktywność fizyczna zmniejsza ilość starzejących się komórek w mięśniach. Jak? Ona:

• stymuluje zdrowe komórki do zastąpienia starzejących się
• Spala śródmięśniową tkankę tłuszczową
• Zmniejsza ogólny stan zapalny
• Zwiększa autofagię (proces eliminujący uszkodzone komórki)

4. Odżywianie

Dieta śródziemnomorska, bogata w przeciwutleniacze i kwasy omega-3, a jednocześnie uboga w nadmierne przetwarzanie, stanowi naturalną obronę przed uczuciami. Ponadto w badaniach wykazano, że post przerywany może zmniejszać obciążenie sensoryczne.

Co można zrobić jutro rano?

Na podstawie badań oto praktyczny plan utrzymania zdrowych mięśni na przestrzeni czasu:

1. Trening oporowy 2-3 razy w tygodniu. Hantle, taśmy lub ciężar ciała. Wystarczy 20-30 minut
2. Białko 1,2-1,6 grama na kilogram masy ciała. Podzielone na kilka posiłków
3. Omega-3 codziennie. Tłuste ryby, orzechy włoskie, siemię lniane lub suplement
4. Przerywane zamrażanie. Jeśli jest to dla mnie osobiście odpowiednie, 14–16 godzin postu dziennie
5. Jakość snu. Bez tego doznania przyspieszają

Konkluzja

Sarkopenia nie jest przeznaczeniem. Nauka odkrywa małe mechanizmy, które do tego prowadzą, i opracowuje sposoby ich powstrzymania. Czasami rozwiązaniem jest przyszłe lekarstwo. Czasami są to po prostu regularne ćwiczenia i zmiany w diecie. W każdym razie logika jest ta sama: utrzymanie mięśni oznacza także zachowanie mózgu, serca i niezależności.